Tysiące malutkich kawałków.

Tysiące malutkich kawałków

Skrzy się na podłodze

A w każdym z nich

Kawałek mnie

Składam je codziennie

W nowe części

Raz udają spójność umysłu

Innym razem czystą duszę

A jeszcze kiedy indziej

Śmiech

Nikt by się nie nabrał

Na tę atrapę ze szkła

Tylko

Kiedy ktoś lekko

Dmuchnie

Wszystko rozpada się

Zabawa zaczyna się od początku

Siedzę i lepię

Dzisiaj znów

Brakuje

7.2.20, Kraków